Fundamentalny działanie na credo shintō plus narodową identyczność Japończyków wywarły dzieła pochodzące spośród VIII wieku, Kojiki (Kronika dawnych wydarzeń) również Nihon shoki (Kronika japońska), wewnątrz których dzieje przenika się spośród mitami. W tym samym czasie powstało podobnie Man'yōshū (Dziesięć tysięcy liści), będący zbiorem czterech dodatkowo pół tysiąca wierszy, przede wszystkim do wnętrza formie krótkich pieśni tanka, autorstwa cesarzy, arystokratów również zwykłych ludzi. Okres Heian ok. 1000 roku, był czasami w szczególności wielkiego rozwoju literatury. Wówczas owo powstały najstarsze formy powieściowe świata, zaś wtedy nikki (pamiętniki) także monogatari (opowieści). Najwybitniejsze spośród nich są dziełem dam cesarskiego dworu: Sei Shōnagon autorki Makura-no sōshi (Notatnik osobisty) plus Murasaki Shikibu, której składająca się spośród 54 rozdziałów pozycja bibliograficzna Genji monogatari (Opowieść o księciu Genji) zaliczana jest aż do światowej klasyki literatury.
Później nastąpił pochylenie literatury, która począwszy odkąd XIV wieku wskroś czwórka stulecia znajdowała się w środku cieniu wojny. Mimo owo jedna spośród nich wśród rodami Taira dodatkowo Minamoto stała się inspiracją aż do stworzenia klasycznego dzieła Heike monogatari (Opowieści o rodzie Heike). Ów napisany prozą poemat wykorzystał z kolei Zeami Motokiyo (1363-1444) aż do pisania swych poruszających dramatów na rzecz teatru nō. W okresie Edo zasłynął w szczególności Chikamatsu Monzaemon (1653-1725), konstruktor obyczajowych tragedii dodatkowo dramatów historycznych na rzecz teatru kabuki, jako też lalkowego bunraku. W tym samym czasie tworzył Ihara Saikaku (1642-1692), spod owłosienie którego wyszły popularne opowieści satyryczne traktujące o czarnych charakterach spośród ukiyo lub Przepływającego świata. Wtedy podobnie powstały najwybitniejsze dzieła poezji haiku, którą aż do doskonałości przywiódł podróżujący samuraj oraz wierzący zen Matsuo Bashō (1644-1694). Do pozostałych mistrzów gatunku należą: Yosa Buson (1716-1784) dodatkowo Kobayashi Issa (1763-1828).
Otwarcie się Japonii na Ziemia w środku okresie Meiji, wywarło działanie podobnie na literaturę, która czerpała zachodnie wzorce. Szczególnie dużą popularnością cieszyły się realistyczne nowele dodatkowo powieści takich pisarzy, w charakterze Mori Ogai (1862-1922), Sōseki Natsume (1867-1916) czyli Nagai Kafū (1879-1959), autora sentymentalnych opisów ginącego Przepływającego świata. Po II wojnie światowej nastąpił odrodzenie literatury japońskiej, której twórcy zdobyli na skalę światową rozgłos. Do najwybitniejszych należą: Jun'ichirō Tanizaki (1886-1965) (Siostry Makioka), Mishima Yukio (1925-1970) (Morze płodności), Kōbō Abe (1924-1993) (Czwarta epoka, Kobieta spośród wydm), Shūsaku Endō (1923-1996) (Samuraj) dodatkowo laureaci Nagrody Nobla: Kawabata Yasunari (1899-1973) (Kraina śniegu, Tysiąc żurawi, Głos góry) dodatkowo Ōe Kenzaburo (1935-) (Sprawa osobista). Manga, tudzież wówczas japoński komiks, jest na rzecz wielu najsłynniejszym symbolem współczesnej sztuki Kraju Wschodzącego Słońca.